Schildklierduizeligheid: waarom je moe, futloos en te zwaar bent ondanks schildkliermedicatie – en wat je eraan kunt doen

Professor dr. Markus Feldmann is niet alleen een ervaren internist, maar ook een van de leidende onderzoekers op het gebied van schildklieraandoeningen in Europa.

Met meer dan 25 jaar ervaring heeft hij zich een naam verworven door antwoorden te vinden waar andere artsen vastlopen. Hij is auteur van talrijke vakpublicaties, adviseert internationale onderzoeksgroepen en wordt gezien als een van de pioniers van holistische benaderingen bij schildklieraandoeningen.

Hij werd vooral bekend door zijn werk met patiënten die ondanks schildkliermedicatie klachten bleven houden.

Denk aan klachten zoals slaapproblemen, haaruitval, vochtophoping, een depressieve stemming, spier- en gewrichtspijn, darmklachten, koude handen en voeten, vergeetachtigheid en concentratieproblemen.

Hij heeft keer op keer aangetoond dat deze klachten vaak een gemeenschappelijke oorzaak hebben die in de reguliere behandeling over het hoofd wordt gezien. In dit exclusieve artikel geeft hij inzicht in zijn werk – kennis die anders alleen toegankelijk is voor een kleine groep privépatiënten.

Professor Feldmann legt uit:

De schildklier maakt vooral het hormoon T4. Dat hormoon is echter slechts een opslagvorm van energie – op zichzelf doet het bijna niets.

Pas wanneer het lichaam het omzet in T3, wordt het actief in de cellen. En die T3 is cruciaal: het bepaalt hoe snel je stofwisseling werkt, hoeveel energie je spieren hebben, hoe stabiel je stemming is en zelfs hoe goed je hersenen functioneren.

Je kunt zeggen dat vrijwel niets in het lichaam werkt zonder T3. Het beïnvloedt de hartslag, temperatuur, spijsvertering, concentratie, huid en haar – bijna alle functies zijn afhankelijk van voldoende T3.

Het probleem: gangbare schildkliermedicijnen bevatten alleen T4.

Artsen gaan ervan uit dat het lichaam daar automatisch genoeg T3 van maakt. Bij veel patiënten verloopt die omzetting echter niet optimaal. Het gevolg: ook al nemen ze medicatie, ze missen juist het hormoon dat ze nodig hebben.

Daarom melden zoveel mensen vermoeidheid, gewichtstoename, stemmingswisselingen of concentratieproblemen – zelfs als hun bloedwaarden zogenaamd "normaal" zijn.

Heeft het lichaam te weinig T3 beschikbaar, dan heeft dat serieuze gevolgen. Er ontstaat namelijk een energietekort in vrijwel alle cellen – met effecten van top tot teen:

Lange tijd werd T4 gezien als de beste oplossing.

Dat was logisch: de schildklier maakt van nature vooral T4, en men ging ervan uit dat het lichaam dit eenvoudig kon omzetten in het actieve T3.

Decennialang leek dat te werken – de opslagvorm werd ingenomen, het lichaam zette om en patiënten voelden zich beter.

Vandaag is de situatie anders: steeds meer mensen hebben moeite om voldoende T4 om te zetten in T3. Daardoor ontbreekt ondanks medicatie de echte energiebron – met alle bekende gevolgen zoals vermoeidheid, gewichtstoename of concentratieproblemen.

Een T3-tekort kan ernstige gevolgen hebben. Omdat vrijwel alle lichaamscellen van dit hormoon afhankelijk zijn, groeien onopvallende klachten vaak uit tot een complex ziektebeeld.

Vermoeidheid, gewichtstoename of concentratieproblemen zijn slechts de voorboden – onbehandeld kan een chronisch tekort op lange termijn het hart en de bloedvaten, de botgezondheid en zelfs de psyche sterk aantasten.

De lever is het orgaan dat het grootste deel van het inactieve T4 omzet in het actieve T3 – het hormoon dat het lichaam daadwerkelijk kan gebruiken. Zonder een gezonde lever blijft T4 werkloos.

Vroeger was dat nauwelijks een probleem: de meeste mensen aten vers, onbewerkt voedsel, bewogen regelmatig en hadden daardoor een goed werkende lever.

Vandaag ziet de werkelijkheid anders uit. Gifstoffen uit de omgeving, medicijnen, suiker, sterk bewerkte voeding en chronische stress belasten de lever enorm. Het gevolg: de omzetting werkt niet meer zoals het hoort – en de klachten blijven.

Een zwakke lever blijft vaak lang onopgemerkt. Toch zijn er duidelijke aanwijzingen dat hij zijn functies niet meer optimaal kan uitvoeren – en dat de omzetting van T4 naar T3 dus verstoord is.

Typische signalen zijn:

📌 Ondanks schildkliermedicatie houd je klachten zoals vermoeidheid, gewichtstoename, energiegebrek of darmklachten.
📌 Je cholesterolwaarde is verhoogd.
📌 Je staat regelmatig onder stress.
📌 Je eet regelmatig zoetigheid of sterk bewerkte voeding.
📌 Je beweegt weinig – gemiddeld minder dan 8.000 stappen per dag.

Alleen je voeding aanpassen of een eenvoudig leversupplement nemen is meestal niet genoeg. De lever heeft namelijk jarenlang geleden – door stress, gifstoffen, medicijnen en een ongunstig voedingspatroon.

Dat betekent niet dat een gezonde leefstijl onbelangrijk is. Integendeel: die blijft de basis van elke duurzame verbetering. Maar om schildkliermedicatie weer effectief te maken, is er meer nodig.

Speciaal daarvoor is een combinatie van werkzame stoffen in twee stappen ontwikkeld, die de lever ondersteunt en de omzetting van T4 in actief T3 kan bevorderen.

Om schildklierhormonen hun werk te laten doen, moet de lever ontlast en hersteld worden.

Juist daar komen bewezen plantaardige stoffen zoals mariadistel, artisjok en paardenbloemwortel in beeld. Ze horen bij de best onderzochte natuurlijke werkzame stoffen voor de levergezondheid en worden al eeuwen in de kruidengeneeskunde gebruikt.

Daarvoor hebben we een speciale werkzame stof nodig: zinkoxide.

Zinkoxide is onmisbaar voor de schildklier, omdat het als cofactor betrokken is bij de aanmaak van schildklierhormonen.

Maar het is ook direct betrokken bij de omzetting van hormonen in de lever.

Zonder voldoende zinkoxide verloopt de omzetting van schildklierhormonen niet goed, zoals uit dit onderzoek is gebleken:

De studie liet zien dat bij een zinktekort de T4-waarden in het bloed onevenredig hoger zijn dan de T3-waarden – een duidelijke aanwijzing voor een omzettingsstoornis.

En nu het echt grote probleem: de bodem in Noordwest-Europa is arm aan zink!

De bodem is uitgeput door intensieve landbouw en er worden steeds meer gifstoffen verplicht gemaakt. Zinkoxide lijdt hieronder, waardoor je er dagelijks minder van binnenkrijgt.

Je lichaam slaat zink ook niet op. Er is geen voorraad om op terug te vallen, dus je bent volledig afhankelijk van wat er dagelijks binnenkomt. En omdat fytaten uit granen, peulvruchten en noten de opname remmen, houd je van wat je eet minder over dan je denkt.

Het is dus absoluut noodzakelijk je zinkniveau te ondersteunen – via gerichte voeding of door zinkoxide als voedingssupplement te nemen.

"De eenvoudigste en meest effectieve manier om de lever gericht te laten herstellen en de omzetting te ondersteunen is een hoogwaardig voedingssupplement. Alleen zo weet je zeker dat de juiste stoffen regelmatig en in de juiste dosering in het lichaam terechtkomen."

Volgens hem is het beste complex momenteel een product dat Liver Detox Blend heet. Het bevat in totaal 11 zorgvuldig geselecteerde werkzame stoffen die precies zijn afgestemd op het 2-stappensysteem – de lever ondersteunen en tegelijk de omzetting van T4 naar T3 bevorderen.

"Veel gebruikers melden al na enkele weken de eerste verbeteringen – zoals meer energie, minder vochtophoping of een lichter gevoel in het lichaam.

Voor het volle effect moet Liver Detox Blend echter minstens drie maanden regelmatig worden gebruikt. In die periode bouwt het lichaam een stabiel basisniveau van de werkzame stoffen op, waardoor lever en stofwisseling er duurzaam van profiteren.

De ervaring spreekt voor zich: bijna 90 procent van de gebruikers meldt een duidelijke verbetering van hun klachten."